متن ترانه

رفت از بر ما آنکه دل آرای جهان بود دیگر به چه حالی به جهان شاد توان بود از دیده ی ما قرصه قمر فخر زمان رفت ای سینه بنالان مه دردانه جوان رفت افسوس که این باد خزان زود بر او تافت گل را ز کجا طاقته این باد خزان بود صد جور از این دور فلک بر دله ما رفت افسوس که مریم نه گلی چون دگران بود صد کوه بلرزد ز غم دوست خدایا خدایا آن سرو روان مایه ی آرامشه جان بود صبری به دل از داغه غم یار عطا کن او یار که نه جانه جهان فخر زمان بود ای اشک ندیدی که چه نامی ز جهان رفت نامی که به هر کوی چو مهتاب روان بود