متن ترانه

تهران شده، دارالمجانینت! من لاابالی می شوم، بی تو… توصیفِ احوالم، که ممکن نیست… گاهاً چه حالی می شوم، بی تو… لیلایِ بی احساسِ بی وجدان! یک شهر را، ویرانه می خواهی… عقل از سرِ دنیای من، بردی! یک شهر را، دیوانه می خواهی! وقتی که می خندی؛ جذاب و مستانه… یک شهر از عشقت، دیوانه! دیوانه! از این خیابان ها؛ آهسته تر رد شو… یا مالِ من باش وُ یا با همه بد شو… وقتی که می خندی؛ جذاب و مستانه… یک شهر از عشقت، دیوانه! دیوانه! از این خیابان ها؛ آهسته تر رد شو… یا مالِ من باش وُ یا با همه بد شو… من هر چه دارم؛ پای تو دادم… خواب وُ خیال وُ عقل وُ ایمانم! خب؛ دلبری اندازه ای دارد… ابری شدم… لطفاً ببارانم! پا پس نکش؛ از روزگارِ من… از کاهِ من، یک کوه می سازی… دستِ خودت هم نیست؛ می دانم… بانوی من؛ تو مجمع النازی! وقتی که می خندی؛ جذاب و مستانه… یک شهر از عشقت، دیوانه! دیوانه! از این خیابان ها؛ آهسته تر رد شو… یا مالِ من باش وُ یا با همه بد شو… وقتی که می خندی؛ جذاب و مستانه… یک شهر از عشقت، دیوانه! دیوانه! از این خیابان ها؛ آهسته تر رد شو… یا مالِ من باش وُ یا با همه بد شو…