متن ترانه

دریا شده ام تا رهی از صخره گشایم هر ذره ی خود بر سر این سنگ گشایم هم موجم و هم ساحل امنم که گشایم بر خاطر خوبان که ز آن سینه گشایم چون دیده به امید رهایی بگشایم با مطلعِ این شعر، چه فالی بگشایم هم موجم و هم ساحل امنم بشتابم چون دیده به امید رسیدم بگشایم همت کنیم با سواد بشیم، کتاب بخونیم شاید یه رو بهار بیاد، ماهم مثل همه پیشرفت می‌کنیم، ک**نو هم میکشیم پشت کار میاد این توپوله که قرقره میکنه هی کنکوری لات نیست چسی دلار میاد از اونا بوده که اولیارو خواستن مدرسه ردیه بهش فشار میاد منطق ما فلسفه است واسه اصلاح درونی اجتماع یعنی دونه زنجیر آدما که هرکدوم جزیی از این رشته هان منطق شما نور یه شبه، هی بد کنی بد بگی خون تو قلمه بیاد جشن مدرنیته زود و یه دفعه همین الانم سایت داری پول هدفت، ببین شدن اینا از زمان قاجار لات و لوت قمه کش خودی بزنن، اقوام لوط سیبیل های خر همشون عامل دود زر مفته با درس و کتاب میدی سوخت ژاپن غیر یاکوزاشون هوندا داره، تو مزدا و لکسوس ملا داره کون تنگ داره بسم الله داره صد ساله قدم به اصلاح داره میرسیم بر نوک قله میشویم پارس دوباره ما شویم، عاشقیم ادا گنگ میان ولی نمیخورن بمون تو این بازی مشتی باش ولی قوی بمون گنگستر باش مولوی بخون بده پانچ‌ستار بدم مثنوی نشون بهت هیپ هاپ فارسیش میرسه به بلوغ گنده گوز پر نکن سر هم دروغ حقیقتو بگیریم وایسیم توروت نسل ما خورشیده بعد غم غروب «نسل ما، چاک زند» با کلک قلم، قفل زبان را بگشایم هم قال و همی فال به حسنم بنگارم با شورش این شعر، چه کامی بگشایم از شهد ِ شکوفا شدنم، خوش بسپارم