متن ترانه

میارم انگیزه کم گاهی دست می‌کشم حالم خوب نیست همه آرزوهام دارن قد می‌کشن سخت میشه کرد ولی عمیقه شبیه‌شو کسی ندیده پَ باید ادامه بدم تهش حالا هرچی بشم میرم سرپا یه تنه به نظرم تنها بهتره پَ بزا رفیقمون اَ ما بکنه و خونواده بره هرکی یه سمت اهمیت نداره واسم اوضاع چَنیمه یا خرابه بازم عادت کردم، جلو خودمو بگیرم که نریزه اشکه یه وقت راضی‌ام اَ خودم حتی اگه کاریم نکنم میدونم که میرسه بهم شاید اَ آسمون بباره شاید اَ زیره سنگ بکسم بیرون تا ثابت کنم بلخره وایسادم رو پای خودم الان کامل شدم و مستقل اینجوری بهتره اَ دیده من البته یه وقتایی بریدم وسطه راه شاید داشتم میرفتم طرفه چاه بی دلیل باید معذرت بخوام از همه چون نمیدونم اینا چرا عاصی‌ان اَ دسته ما پره تناقض مغزم زندگیه روزمره برام شده برزخ افتادم تو باتلاق و ریخت از آب و گل ترسم درون‌گرا بودم که الان پره حرفم پره تلاطمِ حرکت و این عادی نیست اصلآ گیر کردم وسطه راهی بی مقصد می‌ترسم اَ فکر و خیالای تو سرم با پیشرفتم تو عمق سیاهچاله روحمم این تاریکی داره میده عذابم هرچند یاد گرفتم باید باشم سرسخت اما این راه‌حل تو این اوضاع بی فایده‌اس چون هرچی فکر میکنم بهش میشه حالم بدتر حس میکنم شدم از خودم من دور یه دله صافو ساده ولی سنگ و مغرور با این‌که باختم من همیشه ولی یاد گرفتم جنگ و من خوب داره میشه اشکم رو باید ازتون رد شم زود حالم نمیشه خب اصلا خوب چون شما فقط زخمی زدین و فقط رو قلبم موند